Oceny po #WIDWPŁ

Dobry występ. Nie popełnił większych błędów. Nie złapał żółtej kartki. Niestety, albo i stety, niewiele więcej można napisać.

Mam delikatny problem z tym jak ocenić blok defensywny. Z jednej strony Widzew pomimo dużego posiadania rzadko kreował sobie naprawdę dogodne sytuacje, ale z drugiej strony czasem byliśmy zbyt bierni. A już odnośnie samego Kamyka – mam wrażenie, że nasz stoper ma momentami problemy z koncentracją. Tydzień temu prawie strzelił samobója (uratował go słupek), a Łodzi podał pod nogi Widzewiaka stojącego nieopodal naszej „szesnastki”. Poza tym poprawny występ.

Również popełnił błąd przy wyprowadzaniu, chociaż w mojej opinii mniej obciążający niż Kamyk. Poza tym jak to on – kilka dobrych interwencji, ale nic więcej.

Niezły mecz Kevina, było kilka fajnych interwencji w defensywie czy wejść w ataku, ale chciałbym, aby z jego ofensywnej gry wynikło więcej.

Był to bardzo słaby mecz naszego nowego piłkarza. Mógł zakończyć występ przedwcześnie, po tym jak mając żółtą kartkę zahaczył twarz przeciwnika ręką. Nie zdołał upilnować piłkarza Widzewa przy bramce, nieskuteczny w defensywie i ociężały w ataku. Przypomina mi trochę Kevina Custovicia – bardzo mało pewności siebie jeśli chodzi o grę z piłką przy nodze. Uważam też, że porównanie do Kevina Custovicia jest o tyle wartościowe, że Szwed pokazał nam ile może znaczyć w pełni przepracowany okres przygotowawczy i aklimatyzacja w zespole. Występ Sandro na Widzewie był słaby, ale nie wyciągajmy daleko idących wniosków – dajmy Gruzinowi czas na aklimatyzację, wtedy dostaniemy jego najlepszą wersję i dopiero będzie można go ocenić precyzyjnie.

Kolejny świetny mecz Kunika. Dominik w pierwszej lidze był pracusiem, facetem od noszenia mitycznego fortepianu, aby inni mogli na nim grać i często ograniczał się do prostych rozwiązań. W tym sezonie Kun bierze na siebie zdecydowanie więcej gry ofensywnej i często jest motorem napędowym naszych akcji.

Pierwsza połowa była wyrównana, dużo walki w środku, a obie strony broniły naprawdę szczelnie, więc Dani nie miał zbyt wielu okazji do wykazania się. Druga połowa to przewaga Widzewa, rzadko wychodziliśmy z własnej połowy. Mimo wszystko czasem Daniemu udawało się przyspieszyć grę, posłać jakieś fajne podanie, chociaż wcale nie miał do tego wielu sposobności.

Również rzadko miał okazję do wykazania się. Czasem udało mu się wygrać jakiś pojedynek, ale to wszystko.

Uważam, że to największy poszkodowany obrazu gry w tym meczu. Hiszpan żyje z gry w ataku pozycyjnym, lubi gdy przeciwnik jest cofnięty i pojawiają się okazje do pokierowania atakiem czy poszukania strzału z lewej nogi. Uważam, że mecz w sobotę często toczył się w środku (szczególnie w pierwszej połowie) i był dosyć mocno fizyczny, przez co Hiszpan nie będący najwyższym piłkarzem na boisku często miewał problemy z dotarciem do piłki i potem jej utrzymaniem. Mimo wszystko walczył, a los wynagrodził jego starania i Madrytczykowi udało się zaliczyć szczęśliwą, ale też urodziwą asystę.

Dobry mecz Łukasza. Poza golem i harówką w defensywie był też kapitanem dla tej drużyny od pierwszego gwizdka aż do zmiany. Myślę, że gdy grasz na tak ciężkim terenie, dobrze jest mieć tak doświadczonego kapitana.

W sobotę rywalizowaliśmy z naprawdę mocnym przeciwnikiem. W pierwszej połowie naprawdę godnie się postawiliśmy i myślę, że nawet było delikatne wskazanie na nas w kontekście zwycięstwa. Druga połowa była zdecydowanie ciężej i na boisku trzeba było cierpieć. Trzeba oddać naszej drużynie świetną grę w destrukcji. Momentami może gra z przodu pozostawiała trochę do życzenia, ale też pamiętajmy, że aktualne kontuzje drastycznie ograniczają trenerowi pole manewru. Nawet przy pełnej dyspozycyjności kadry remis w Sercu Łodzi brałbym w ciemno z pocałowaniem ręki. Gratulacja dla trenera, dla sztabu i dla drużyny. Teraz czas na nagrodę za ostatnie tygodnie i świetne wejście w ligę – starcie lidera z wiceliderem w derbach Mazowsza przy historycznej frekwencji. To będzie święto niezależnie od wyniku, cieszmy się nim wszyscy.