Postać barwna i znana Nafciarzom. W 1999 po raz pierwszy pojawił się na stadionie przy Łukasiewicza 34, w 2004 zaliczył pierwszy wyjazd. Mecz z Motorem Lublin był jego trzysetnym wyjazdem. Z tej okazji zadaliśmy Łukaszowi kilka pytań.
300 wyjazdów to jest imponująca liczba, ale robi się ją latami. Ile tobie to zajęło?
Na swój pierwszy wyjazd pojechałem prawie równe 22 lata temu. Pierwsze lata to były pojedyncze wyjazdy. Lech, Legia. Dopiero później, jakoś od wiosny 2008 roku uznałem, że jak zawsze to zawsze. Od tamtej pory mam odpuszczone może z 20-30 wyjazdów.
Pierwsze 100 robiłem najdłużej. Od roku 2004 do września 2013. Kolejarz Stróże. Drugie 100 trwało do sezonu 19/20 i bodajże wyjazdu na Lecha Poznań. Na ostatnie 100 trzeba było czekać z powodu zamkniętych sektorów gości przez jakiś czas, do 2026 roku i meczu z Motorem Lublin.
Liczyłeś kiedyś na ilu stadionach obejrzałeś mecze Wisły?
Obecnie łatwiej mi policzyć stadiony na których nie byłem, niż te na których byłem.
Bardzo żałuję, że nie odwiedziłem stadionu Odry Wodzisław, Ruchu Radzionków oraz stadionu Chemika Bydgoszcz.
Pierwszy wyjazd to była naturalna konsekwencja chodzenia na mecze domowe czy trzeba cię było namawiać? Dobrze pamiętasz ten pierwszy wyjazd?
10 listopada 2004, wyjazd do Włocławka. Pamiętam, że był to wtorek albo środa. Na wyjazd wtedy zapisałem się wraz z kolegami z FT (Fanatyczne Tysiąclecia – przyp. red.). Zapisy odbywały się u jednego z wyjazdowiczów na sektorze G.
Na stadionie bywałem już od 1999 roku, na sektorze dopingującym od 2002 – więc naturalna konsekwencja życia na stadionie. Na samą zbiórkę przyszliśmy o czasie i… byliśmy spóźnieni. Wszystkie autokary były już pełne, a my w parę osób wcisnęliśmy się do jednego. Szczupłe chłopaki, siedzieliśmy po 3 na dwóch miejscach. Wyjazd wygrany, udany debiut na sektorach gości. Na następny wyjazd przyszło mi czekać parę miesięcy. Lech Poznań.
Przez te lata większość stadionów się zmieniła, stare obiekty zastąpiły nowe. Gdzie są lub były najlepsze i najgorsze sektory gości?
Najgorsze? Ze starych stadionów – Legia Warszawa. Zdecydowanie. Widoczność oraz wejście na bardzo niskim poziomie.
Z niższych poziomów: Tur Turek oraz Sokół Sokółka. Typowa klatka dla zwierząt. Bardzo słabe warunki.
Najlepsze?
Z czasów 2 ligi wschodniej całkiem dobrze oglądało się mecze w Stróżach oraz Puławach.
Drugoligowe wyjazdy cię nie zniechęcały?
Dwa sezony spędzone w 2. lidze wschodniej zbudowały grupę osób, która co 2 tygodnie prawie w nie zmienionym składzie wsiadała do autokaru i jechała w Polskę. One bardziej napędzały i nakręcały niż zniechęcały. I dla wielu z tych osób pierwszy wyjazd na Ekstraklasę po tułaczkach po tych stadionach był jak nagroda.
Bus, autokar, pociąg. Co wybierasz?
Numer 1 – zawsze pociąg. Najlepsza opcja, jednak przez wykluczenie komunikacyjne naszego miasta takich wyjazdów było najmniej. Gdybym mógł wybierać – to chciałbym tylko tak podróżować na wyjazdy.
Najlepsza integracja jednak jest zawsze w autokarze. To tutaj poznaje się ludzi, dzieli się wspólnymi historiami oraz wspomnieniami, które budują relacje kto wie czy nie na całe życie.
Wyjazdy to nie tylko mecze naszej drużyny. Jaką masz liczbę wyjazdową na reprezentację?
Wyjazdy to nie tylko Wisła. To również przyjaciele z Olsztyna (32 wyjazdy), koledzy z Krakowa (2) oraz reprezentacja (14). Właśnie w środę (11.11) lecę na swój 15 mecz kadry narodowej.
Sumując wszystko wychodzi jakoś 350 wyjazdów.
Była okazja odwiedzić Wembley, Frankfurt czy Pragę, a także Wyspy Owcze czy ostatnio Maltę.
Najlepszy wyjazd?
Trudne pytanie. Bardzo miło wspominam wyjazd na Śląsk, gdzie wygraliśmy 0:3. Wyjazd na Legię, gdzie dzień przed moimi urodzinami wygraliśmy 1:4. Kultowy wyjazd na Wisłę Kraków, gdzie w Olkuszu jeden z autokarów miał awarię i spędziliśmy noc w lesie. Garbarnia, po której rozpoczęliśmy marsz do Ekstraklasy.
Najgorszy wyjazd?
Najgorsze były te, po których lecieliśmy z ligi.
Najdalszy wyjazd?
Autem /autokarem – Flota Świnoujście, Helsinki na kadrę. Samolotem – Wyspy Owcze, Malta.
Wymarzony wyjazd?
Pomimo tylu wyjazdów, nie dane mi było zobaczyć na żywo Wisły w Europejskich Pucharach. Więc odpowiem – wygrany finał PP na Narodowym oraz pierwsza wycieczka za Wisłą w Europę.
Opowiedz jakąś wyjazdową historię.
Przypomina mi się jak właśnie najpierw pojechaliśmy autem z dwoma kumplami do Frankfurtu na mecz reprezentacji z Niemcami. Na powrocie poprosiłem, żeby podrzucili mnie na dworzec Główny we Wrocławiu. Tam pojechałem pociągiem do Krakowa, gdzie w umówionym miejscu wsiadłem do auta które jechało z Płocka na mecz do Nowego Sącza. W ten sposób udało zaliczyć się 2 wyjazdy w 2 dni.
Na jeden wyjazd pojechałem prosto z wesela. Autem przed godziną 5 do mieszkania, tam gotowy plecak oraz ubranie na przebranie. Parę minut później byłem na zbiórce na wyjazd do Lubina. Całą trasę spędziłem na spaniu w kartonach z koszulkami na obronę Płocka. Oczywiście po powrocie zameldowałem się na marszu.
Co byś powiedział komuś kto zastanawia się właśnie czy jechać po raz pierwszy na wyjazd.
Nie ma co się zastanawiać. Wyjazdy uczą wielu rzeczy – cierpliwości, pokory czy niespodziewanych radości.
Budują relacje z współtowarzyszami – tańczyłem na wielu weselach, bawiłem się na wielu uroczystościach związanych z ludźmi których poznałem na wyjeździe a bez których dzisiaj nie wyobrażam sobie swojego życia.
A przede wszystkim to świetna zabawa – co może być lepszego od meczu ukochanej drużyny w obcym mieście?
Jeżeli jesteś na swoim pierwszym, drugim wyjeździe, zapraszam do rozmowy.
Dziękujemy za rozmowę!
Na koniec wypadałoby jeszcze zapytać czy będzie czwarta setka, ale na to pytanie Łukasz odpowiedział już na swoich social mediach
Wisła Płock, Inter Mediolan, jaram się Ekstraklasą i Serie A. Psychofanka Czarka Stefańczyka i Samira Handanoviča
