Nie tak to miało wyglądać, czyli subiektywna ocena naszych defensorów.

Każda szanująca się budowa zaczyna się od fundamentów. Fundamentem drużyny piłkarskiej jest niewątpliwie defensywa. Nasza obrona jesienią prezentowała się różnie. Nasi obrońcy miewali momenty wzlotów jak i upadków. Jak na przestrzeni dziewiętnastu rozegranych kolejek wypadli poszczególni zawodnicy? Zapraszamy do lektury.

Zanim jednak przejdziemy do poszczególnych graczy, przyjrzyjmy się, jak prezentowało się zestawienie personalne naszych defensorów w kolejnych meczach. Jeśli chodzi o kwestę ustawienia, to niewątpliwie jesienią rządziło ustawienie z trójką stoperów. Mecz po meczu wyglądało to następująco:

NUMER KOLEJKI	Obrońca 1	Obrońca 2	Obrońca 3	Rywal	Wynik	Średnia wieku
1. kolejka	Edmundsson	Szymański	Misiak	Kotwica Kołobrzeg	Remis 1:1	22,3
2. kolejka	Nastić	Szymański	Sangre	Warta Poznań	Wygrana 1:2	27
3. kolejka	Nastić	Szymański	Sangre	Chrobry Głogów	Wygrana 2:1	27
4. kolejka	Nastić	Szymański	Sangre	Odra Opole	Wygrana 1:2	27
5. kolejka	Nastić	Edmundsson	Sangre	Pogoń Siedlce	Wygrana 1:0	27,7
6. kolejka	Nastić	Edmundsson	Sangre	Termalica Nieciecza	Porażka 4:2	27,7
7. kolejka	Sangre	Edmundsson	Misiak	Ruch Chorzów	Wygrana 3:2	24,7
8. kolejka	Misiak	Edmundsson	Szymański	GKS Tychy	Remis 0;0	22,3
9. kolejka	Sangre	Edmundsosn	Misiak	Stal Stalowa Wola	Wygrana 1:2	24,7
10. kolejka	Sangre	Szymański	Misiak	Stal Rzeszów	Remis 1:1	24
11. kolejka	Sangre	Edmundsson	Misiak	ŁKS Łódź	Wygrana 0:1	24,7
12. kolejka	Nastić	Edmundsson	Sangre	Polonia Warszawa	Wygrana 4:1	27,7
13. kolejka	Nastić	Edmundsson	Misiak	Znicz Pruszków	Remis 2:2	25
14. kolejka	Edmundsson	Szymański	Sangre	Wisła Kraków	Porażka 1:3	25
15. kolejka	Edmundsson	Szymański	Sangre	Arka Gdynia	Porażka 2:0	25
16. kolejka	Nastić	Edmundsson	Sangre	Górnik Łęczna	Remis 2:2	27,7
17. kolejka	Nastić	Sangre	Misiak	Miedź Legnica	Remis 2:2	26,7
18. kolejka	Nastić	Edmundsson	Sangre	Kotwica Kołobrzeg	Porażka 2:0	27,7
19. kolejka	Nastić	Edmundsson	Sangre	Warta Poznań	Wygrana 4:0	27,7
					Średnia wieku w rundzie	25,9

Wnioski:

• W 19 kolejkach zobaczyliśmy siedem różnych wyjściowych zestawień obrony,
• Marcus Haglind-Sangre wystąpił na każdej pozycji w defensywie,
• Wisła nie rozegrała więcej niż trzech kolejnych ligowych spotkań w tym samym składzie obrońców,
• Najmłodsza trójka obrońców (średnia wieku 22,3), czyli Misiak, Edmudsson, Szymański wystąpiła na murawie od pierwszej minuty dwukrotnie (GKS Tychy, Kotwica Kołobrzeg(d)). Nafciarze oba te mecze zremisowali.
• Najstarszy tercet, czyli Bojan Nastić, Andrias Edmundsson oraz Marcus Haglind-Sangre, wystąpili od pierwszej minuty w komplecie aż sześciokrotnie. Trzy z tych spotkań Wisła wygrała (Warta(d), Polonia Warszawa, Pogoń Siedlce), dwa przegrała (Termalica, Kotwica Kołobrzeg(w)) i raz zremisowała (Górnik Łęczna).
• Nafciarze nigdy nie przegrali, jeśli w wyjściowym składzie wychodził Przemysław Misiak.

Marcus Haglind-Sangre

Szwed chyba nie przestanie mnie zaskakiwać. Gdy przychodził do Płocka trener Misiura i mówił o obrońcach, którzy będą aktywnie podłączać się do gry w ofensywie, jakoś nie umiałem sobie wyobrazić w tej roli Marcusa. Progres, jaki w tym aspekcie dokonał się w grze Sangre jest ogromny. W ostatnich meczach jesieni to Marcus niejednokrotnie wychodził w ofensywie wyżej niż prawy wahadłowy. Jeśli chodzi o defensywę, nie można mu wiele zarzucić, zdarzają mu się błędy w kryciu, jednak Szwed zazwyczaj nadrabia je walecznością. Moim zdaniem jeden z kilku piłkarz, którzy pod okiem Mariusza Misiury dokonali dużego progresu. Jeśli utrzyma to tempo rozwoju, wiosną będzie jednym z najlepszych defensorów ligi. Aktualnie chyba najrówniejszy obrońca Nafciarzy.

Stabilnie i pewnie grający obrońca, rzadko przytrafiają mu się błędy. Do tego nie ma problemu z rozgrywaniem i umie podłączać się do akcji ofensywnych. Moim zdaniem nasz najlepszy obrońca rundy.

Filip Domżałowicz

Andrias Edmundsson

Sypania głowy popiołem ciąg dalszy Reprezentant Wysp Owczych latem dołączał do Wisły i wielu z nas widziało w nim piłkarza, który będzie dopiero wchodził na poziom 1. ligi. Andrias postanowił, że wejdzie z drzwiami. Mało kto z nas zakładał, ze ustalanie defensywy będziemy zaczynać właśnie od Farera. W kontekście częstych urazów Bojana Nastica to właśnie Edmundsson wyrósł na lidera tej defensywy. Wprawdzie zdarzają mu się nadal błędy jak, chociażby ten w meczu z Termaliką czy Arką Gdynia, to jednak śmiało można powiedzieć, że Edi robi w Wiśle wynik ponad oczekiwania kibiców. Niestety ma również swoje wady, głównym brakiem uśmiechniętego reprezentanta Wysp Owczych jest brak szybkości. Często skutkuje to żółtymi kartkami, których uzbierał jesienią już cztery. Patrząc jednak na jego grę na przestrzeni całej rundy, można być optymistą. Jeśli razem z Marcusem nadal będą się rozwijać w takim tempie, wiosna może zdecydowanie należeć do naszych defensorów.

Farer warunkami fizycznymi i potencjałem przypomina mi trochę Steve’a Kapuadiego, przeciwnicy w bezpośrednich starciach po prostu się od niego odbijają. Z pewnością ma duże możliwości, w wielu meczach wygląda bardzo dobrze, ale czasem zdarzają mu się kosztowne błędy, na przykład pamiętne, niefortunne wybicie piłki w Niecieczy. Gdyby wyeliminował pomyłki to byłby topowym obrońcą ligi. Generalnie dobra runda, transfer na plus, ale jest jeszcze pole do poprawy.

Filip Domżałowicz

Bojan Nastić

Nie ma co się oszukiwać, Bojan jesienią nie zachwycał w Wiśle. Jeśli weźmiemy pod uwagę faktem, że obrońca w pierwszej kolejności ma bronić, to wielokrotnie właśnie do tej defensywy w wykonaniu Bośniaka można było mieć zastrzeżenia. Może być to efektem, chociażby tego, że zdrowia Natić jednak jest kruchego. Pięć spotkań z rzędu, tylko tyle udało mu się rozegrać na starcie sezonu, później bywało już w kratkę. Jesień kończył na dwunastu rozegranych meczach z dziewiętnastu możliwych. Warto jednak podkreślić jak dobrze ułożoną lewą nogę ma Bojan. Najlepszą próbkę tego dostaliśmy w drugiej kolejce kiedy to wybornym podaniem asystował przy trafieniu Jime. W kontekście rundy jesiennej jasne jest jednak, że Nafciarze właśnie na jego pozycji potrzebować będą alternatywy.

Bośniak podczas rundy jesiennej dał się poznać jako rozgrywający obrońca dysponujący dobrym długim podaniem. Spodziewałem się po nim trochę więcej, miał problemy zdrowotne w trakcie rundy, opuścił kilka meczów i po powrocie wyglądał gorzej. Na wiosnę potrzebujemy Bojana w formie z pierwszych kilku kolejek.

Filip Domżałowicz

Przemysław Misiak

Przemek trafiał do Płocka jako melodia przyszłości i z tej roli wywiązuje się moim zdaniem kapitalnie. Dynamiczny, pewny, skuteczny pod obiema bramkami. Czego chcieć więcej od młodego obrońcy? No może jedynie regularności w rozgrywaniu takich spotkań jak to przeciwko ŁKS-owi Łódź. Antoni Młynarczyk, najlepszy drybler Betclic 1. Ligi pewnie do dziś miewa koszmary z Przemkiem w roli głównej. Dodatkowym atutem Przemka jest jego możliwość gry na prawej stronie defensywy. Trener Misiura próbował nawet młodzieżowego reprezentanta Polski ustawiać na prawym wahadle, jednak tutaj obyło się bez większych sukcesów. Przemek jesienią był talizmanem Nafciarzy, gdy wychodził w podstawowej jedenastce Wisła nigdy nie przegrywała!

Moim zdaniem to była przeciętna runda w wykonaniu młodego obrońcy. W defensywie nie wyróżniał się szczególnie. Na plus aktywność w ofensywie, podobnie Marcus ma dobrą czutkę do włączania się do ataku.

Filip Domżałowicz

Jakub Szymański

Kuba wyraźnie odstaje jakością od pozostałych kolegów. Nie jestem pewien czy to wina samego piłkarza, czy jednak nie systemu gry, jaki preferują obecnie Nafciarze. Szyman to dla mnie przykład obrońcy idealnie skrojonego pod parę stoperów jednak kiepsko odnajdującego się w systemie gry z obrońcami odpowiedzialnymi za rozgrywanie piłki. Kuba może pochwalić się jedynie 80% celnością podań oraz ledwie 50% celnością długich piłek. Minusem Kuby jest też jako szybkość. Jestem jednak przekonany, że ciężka praca Kuby pod okiem Mariusza Misiury przyniesie korzyści zarówno Nafciarzom jak i samemu piłkarzowi.

Stuknęło mu kolejne pół roku w klubie. Nie zmienił swojej sytuacji znacząco, zagrał 42% możliwych minut, większość występów przeciętna.

Filip Domżałowicz

---

Weteran kontra wychowanek, czyli subiektywna ocena bramkarzy!