Hiszpańska dominacja, czyli subiektywne podsumowanie gry naszych pomocników.

Kiedyś zachwycaliśmy się na papierze środkiem pomocy Furman, Szwoch, Rasak, Wolski, Lesniak. Dziś mamy Pacheco, Jimeneza, Kuna, Pomorskiego, a w odwodzie, chociażby Macieja Famulaka. Jedna i druga środkowa linia wyglądają pod pewnymi względami imponująco. Niestety, bywały mecze, że tylko na papierze byliśmy imponujący.

Na początek zwyczajowy rzut oka na zestawienie naszych pomocników na przestrzeni minionej jesieni:

Kolejka	Pomocnik	Pomocnik	Pomocnik	Przeciwnik	Wynik	Średnia wieku
1. kolejka	Pomorski	Kun	Famulak	Kotwica Kołobrzeg	Remis 1:1	28
2. kolejka	Pacheco	Kun	Pomorski	Warta Poznań	Wygrana 1:2	31
3. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Chrobry Głogów	Wygrana 2:1	29,7
4. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Odra Opole	Wygrana 1:2	29,7
5. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Pogoń Siedlce	Wygrana 1:0	29,7
6. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Termalika Nieciecza	Porażka 4:2	29,7
7. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Ruch Chorzów	Wygrana 3:2	29,7
8. kolejka	Pacheco	Kun	Famulak	GKS Tychy	Remis 0;0	29,3
9. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Stal Stalowa Wola	Wygrana 1:2	29,7
10. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Stal Rzeszów	Remis 1:1	29,7
11. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	ŁKS Łódź	Wygrana 0:1	29,7
12. kolejka	Pacheco	Pomorski	Jime	Polonia Warszawa	Wygrana 4:1	29
13. kolejka	Pacheco	Pomorski	Jime	Znicz Pruszków	Remis 2:2	29
14. kolejka	Pomorski	Kun	Jime	Wisła Kraków	Porażka 1:3	29,7
15. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Arka Gdynia	Porażka 2:0	29,7
16. kolejka	Pacheco	Kun	Jime	Górnik Łęczna	Remis 2:2	29,7
17. kolejka	Pacheco	Pomorski	Jime	Miedź Legnica	Remis 2:2	29
18. kolejka	Pacheco	Pomorski	Jime	Kotwica Kołobrzeg	Porażka 2:0	29
19. kolejka	Pacheco	Pomorski	Jime	Warta Poznań	Wygrana 4:0	29
					Średnia wieku w sezonie	29,5

Wnioski

• Jime i Dani Pacheco, jeśli tylko byli dostępni i zdrowi to zaczynali mecze w wyjściowym składzie.
• Linia pomocy to średnio najstarsza formacja Nafciarzy w tym sezonie. Nie bez znaczenia jest wiek lidera środka pola Daniego Pacheco (33 lata).
• Krystian Pomorski od roli rezerwowego przeszedł do statutu piłkarza, od którego zaczyna się ustalanie składu.
• Im środkowy pomocnik młodszy, tym więcej ma goli strzelonych. Najmłodszy Jime ma ich 7. najstarszy Pacheco nie zdobył ani jednej bramki. Oczywiście wyłączając Macieja Famulaka, który nie grał regularnie.
• Patrząc na budowę kadry Nafciarzy, obawy może budzić brak naturalnych następców w środku pola. Najmłodszym piłkarzem linii środkowej Wisły jest dwudziestoczteroletni Maciej Famulak.
• Najmłodsza linia środkowa Wisły to średnia 26 lat, najstarsza 31 lat.

Dani Pacheco

Gdybym miał opisać Daniego jednym słowem, bez wątpienia byłoby to określenie „GENERAŁ”. Kto oglądał mecze Wisły, ten wie, jak duży wpływ na grę Nafciarzy miała jesienią dyspozycja Hiszpana. Miewał on mecze słabsze, ale nawet w takowych potrafił jednym zagraniem zrobić więcej niż jakikolwiek inny piłkarz. Niewątpliwie problemem w jego przypadku może być pozycja, jaką ma na boisku. Wszak Pacecho nie jest typową „6”. Gra Daniego przypomina mi trochę Dominika Furmana z pierwszego pobytu w Wiśle. Najlepiej dla zespołu, byłoby, aby miał on u swojego boku kogoś takiego, jak wtedy dla Dominika był Mateusz Szwoch. Faceta, który zaasekuruje możliwe błędy i powalczy o stracone piłki.

Wiosną niewątpliwie lepiej powinna grać orkiestra pod wodzą byłego piłkarza Liverpoolu. Pełen okres przygotowawczy przepracowany z kolegami zadziała wyłącznie na plus. Czekamy z niecierpliwością na kolejne liczby Daniego w barwach Wisły Płock.

Jorge „Jime” Jimenez

Hodowca oliwek wszedł w ten sezon z drzwiami i futryna. Żarty żartami, ale konia z rzędem temu, kto po sezonie 23/24 wróżyłby taki skok jakościowy Jime. Jimenez pokazał, że jak każdy szanujący się hiszpański piłkarz, grać w piłkę to on potrafi. Pomimo faktu, ze w drugiej połowie rundy obniżył trochę loty, jednak nigdy nie zszedł poniżej pewnego poziomu. Poziomu, który dla niektórych piłkarzy Wisły nadal jest sufitem. Szczególnie trzeba podkreślić jego zaangażowanie w grę defensywną. Trener Misiura w bardzo krótkim czasie potrafił przekształcić Jime, który po stracie jedynie machał rękami i odprowadzał przeciwnika wzrokiem, w Jimeneza, który był pierwszym dążącym do odzyskania piłki. Najlepszym dowodem na to jest statystyka mówiąca o ponad 2 przechwytach na mecz i aż średnio sześciu odbiorach.

Wiosną, jeśli koledzy dojadą z formą Jime powinien dołożyć kilka bramek oraz asyst do swojego dorobku. Na tę chwilę licznik klasyfikacji kanadyjskiej zatrzymał się na 10 punktach. Liczę, że do końca sezonu uda się to liczbę co najmniej podwoić.

Dominik Kun

Jeśli Daniego Pacheco nazywam Generałem, to Dominik niewątpliwie zasługuje na określenie „Mróweczka”. Tytaniczna praca, jaką Kun wykonuje na boisku, jest nie do przecenienia. Dominik jako jeden z nielicznych piłkarzy zaliczył występy we wszystkich jesiennych spotkaniach. Dodatkowo aż siedemnaście z nich zaczynał w wyjściowym składzie. Dominik udowodnił, że żadna pozycja na boisku nie jest mu obca, wszak jesień kończył, grając na prawym wahadle. Ciekawostka, Kunik jako jedyny piłkarz środka pola nie zobaczył jak do tej pory żadnej żółtej kartki w meczach ligowych. Ktoś może powiedzieć, że to wynika z tego, że nie broni. No więc spieszę z wyjaśnieniem, Dominik notuje średnio 7 odbiorów na mecz. Dodatkowo ma na swoim koncie najmniej błędów skutkujących strzałem rywali, jedynie 7 na ponad 1490 minut spędzonych na boisku.

Śmiem twierdzić, ze właśnie takich piłkarzy jak Dominik Kun brakowało Wiśle w poprzednich sezonach. W przypadku Kunika trzeba jedynie trzymać kciuki, żeby utrzymał swoją dyspozycję na wiosnę. O resztę wtedy możemy być spokojni.

Krystian Pomorski

Żołnierz Mariusza Misiury stał się na przestrzeni rundy jesiennej żołnierzem Wisły Płock. Wejścia w rundę na pewno nie zaliczy do udanych, jednak im dalej tym było lepiej. Pewnie nikt nie wyobraża sobie końcówki roku 2024 bez Krystiana w wyjściowym składzie. Nie bez znaczenia jest tu na pewno kilka ważnych bramek, jakie zdobył Krystian. Gol na wagę trzech punktów w Łodzi, trafienie dające nam remis w Legnicy. Niby Krystian jesienią zaliczył tylko cztery gole, jednak jak widać, ich waga była bardzo duża.

Wiosną Pomora czeka zacięta rywalizacja o miejsce w środku pola. Stoczy ją zapewne z Dominikiem Kunem. Wierzę, że nawet jeśli przyjdzie mu wcielić się w rolę rezerwowego, to nadal cieszyć będzie nas swoją grą i bramkami.

Maciej Famulak

Lepszego przywitania się z kibicami, sprowadzony latem z Olimpii Elbląg piłkarz, nie mógł sobie wymarzyć. Gol w debiucie przed własną publicznością, i to na wagę punktu. Czego chcieć więcej? Niestety szybko stracił miejsce w rywalizacji z bardziej doświadczonymi kolegami. Przez większość rundy grywał raczej ogony. Najlepiej świadczy o tym ilość minut, jakie udało mu się ostatecznie uciułać. Wobec indolencji naszych wahadłowych Maciej zaliczył nawet jeden mecz na prawej stronie boiska.

Ciekawostka, Famul trzykrotnie wychodził na boisko w podstawowym składzie. Nafciarze każde z tym spotkań zremisowali. To drugi po Przemysławie Misiaku piłkarz, który zaczynając mecz od pierwszej minuty, był dla Wisły punktowym talizmanem.

Po cichu liczę na więcej minut dla Maćka wiosną. Osobiście uważam, że to nasza melodia przyszłości i docelowo możemy mieć z niego bardzo dużą pociechę!

---

Ciągłe poszukiwanie, czyli subiektywne podsumowanie gry naszych wahadłowych.